Miscellanea

Indywidualizacja w psychologii to: krótka definicja, zasada, przykłady

Zadowolony

  1. Co to jest, definicja
  2. Teoria Junga
  3. Ogólna koncepcja
  4. Cel procesu
  5. Etapy procesu
  6. Znaczenie w kształtowaniu osobowości
  7. Warunki realizacji
  8. Opcje realizacji
  9. Film o dostosowywaniu

Indywidualizacja, czyli indywidualizacja, jest to termin w psychologii, który po raz pierwszy wprowadził do życia codziennego K. Junga. Opracował również oryginalną koncepcję i jako pierwszy zbadał ten proces. Jego poprzedników można uznać za naukowców V. Stern i F. Galton, którzy jako pierwsi zbadali sam fenomen indywidualności.

Co to jest, definicja

Indywidualizacja w psychologii to pojęcie, które ma kilka definicji. Ogólnie są do siebie bardzo podobne, ale nadal istnieją między nimi pewne różnice.

Ogólnie jest to psychologiczne ukształtowanie osobowości, w trakcie którego rozwijają się jej własne zdolności, cechy i unikalne cechy. Koncepcja wiąże się z potrzebą pozostania pełnoprawną częścią społeczeństwa, ale jednocześnie wyróżniania się i odróżniania od innych.

Różni specjaliści podają jednak nieco inne definicje pojęcia, a czasem zupełnie nieadekwatne do pierwotnego znaczenia tego słowa.

insta story viewer
Czyja definicja Jak sformułowano
V. ORAZ. Slobodchikov, rosyjski psycholog Definiuje indywiduację jako zawłaszczanie tych wartości istniejących w środowisku, które nie są sprzeczne z ich własnym stanowiskiem i światopoglądem osoby. Należy przy tym przełamywać bezsensowne ograniczenia grupowe, walczyć z ocenami i stereotypami innych ludzi, nie polegać na cudzych opiniach i opierać się presji zewnętrznej. W rezultacie człowiek musi nauczyć się odrzucać lub akceptować to, co oferuje mu otaczający go świat.
Z. Kierkegaard i psychologia humanistyczna W humanistycznym kierunku psychologii indywidualizacja jest rozpatrywana w sposób, w jaki S. Kierkegaard, czyli wysiłek włożony w bycie sobą. Z drugiej strony określana jest również jako droga do ukształtowania własnej osobowości. Zadaniem osoby w tym procesie jest rozwinięcie wszystkich jego cech, w tym tych, które społeczeństwo uważa za negatywne, „ostre kąty”. Zgodnie z tym poglądem człowiek nie powinien ulegać presji społecznej i porzucać siebie.
W psychologii egzystencjalnej Indywiduacja definiowana jest jako opanowanie własnego życia, uświadamianie sobie i poszukiwanie sensu życia lub celu, a także opanowanie świata i możliwości, jakie on stwarza.
Rena Branch i Rob Wilson w książce o terapii poznawczo-behawioralnej Definiują indywidualizację zgodnie ze zwyczajem w danej szkole psychologii. Opisują ten proces jako zniekształcenie poznawcze, które polega na błędnym kojarzeniu zdarzeń, które nie mają nic wspólnego z osobą.

Na przykład osoba może uznać, że kasjer w sklepie nie uśmiechnął się do niego, ponieważ coś jest z nim nie tak. Jednocześnie nie będzie nawet myślał, że to może być koniec zmiany i brak uśmiechu, to nie jest osobista niechęć, ale oznaka zmęczenia. Równie częstym przypadkiem jest to, że śmiejące się towarzystwo przechodzi obok i człowiek myśli, że się z niego śmieje. I przez sekundę nie przyznaje się do prawdopodobieństwa, że ​​powodem śmiechu może być żart na niezwiązany temat, którego po prostu nie słyszał.

Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykładyDO. Jung pracował nad koncepcją indywidualizacji głębiej i szerzej niż inni. Dlatego jego teorię należy rozpatrywać osobno.

Teoria Junga

Pomimo tego, że w pewnym okresie swojego życia Jung współpracował z Z. Freud nie podzielał swoich poglądów na rozwój człowieka. Po pierwsze, nie przywiązuje szczególnej wagi do konfliktów psychoseksualnych w dzieciństwie i nie wierzy, że determinują one wszystkie zachowania jednostki. Po drugie, Jung nie wierzy, że dzieciństwo jest decydującym okresem dla kształtowania się wzorców zachowań.

Krótko mówiąc, zgodnie z jego teorią indywidualizacja jest połączeniem nieświadomego i świadomego doświadczenia. Jung rozumiał ten proces jako oddzielenie, konstrukcję i konkretyzację jego istoty. Powinno się to odbyć po to, aby człowiek mógł dowiedzieć się, kim jest i rozwinąć swoją osobowość.

Zarówno w psychologii jungowskiej, jak iw innych koncepcjach, indywidualizacja jest procesem sprzecznym, ponieważ polega na łączeniu przeciwieństw. Zgodnie z teorią Junga takie konflikty i sprzeczności wiążą się z konfrontacją świadomości i nieświadomości oraz zbiorowością i indywidualnością.

Za podstawę kształtowania osobowości Jung uważał ego, z którego pochodzi stopniowe rozumienie wcześniej negowanych aspektów, a następnie ich akceptacja. Jednocześnie ważne jest, aby nie utożsamiać się z nimi, odróżniać ich od siebie.

W rezultacie pewne aspekty osobowości zostaną zaakceptowane w pierwszej kolejności. Następnie, w wyniku wewnętrznych wysiłków, stłumione przeżycie emocjonalne. W rezultacie musi zostać przeanalizowany pod kątem adekwatności, możliwego konfliktu i doświadczenia traumy. Następnie osoba bierze udział w zbiorowej nieświadomości i dodaje do swojego rozwoju odziedziczone kulturowo archetypy.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

Pomimo tego, że Jung nie wierzył, że cały proces zachodzi w dzieciństwie i młodości, nie zaprzeczył, że indywiduacja jest częściowo związana z biologicznym rozwojem człowieka. To jest osobna koncepcja. Według niej każda faza trwa około 10 lat i nie kończy się wraz z dojrzewaniem końcowym.

  1. Narodziny ego. Zwykle występuje około 3 roku życia. Do tego momentu nie było świadomości siebie jako oddzielnej osoby.
  2. Osiągnięcie dojrzewania. Na tym etapie człowiek stara się oddzielić od innych i zaczyna szukać swojej tożsamości.
  3. Dostosowanie się do swojej roli i zaakceptowanie siebie. Zwykle okres ten wiąże się z wczesnym okresem dojrzewania.
  4. Szukaj znaczenia jaźni. Tu zapewne kończy się indywidualizacja. Zazwyczaj etap związany jest z osiągnięciem wieku średniego lub starości.

Ale w praktyce cały cykl, nie licząc bardzo początkowego etapu, można powtórzyć kilka razy w ciągu życia. Nie będzie to już związane ze zmianami biologicznymi w człowieku, ale ze zmieniającymi się okolicznościami życiowymi, zdobywaniem nowej wiedzy lub przemyśleniem istniejących wartości.

Ogólna koncepcja

Indywidualizacja w psychologii to, jeśli weźmiemy pojęcie w ogóle, jest to proces usamodzielniania się osoby. Uzyskuje integralność osobowości i nabywa zdolność do autonomii. W toku indywiduacji trzeba rozwijać różne zdolności psychiczne, które objawią się nie od razu, ale wraz z rozwojem człowieka.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

Zgodnie z ogólnie przyjętą koncepcją, indywiduacja jest najbardziej widoczna w okresie dojrzewania, kiedy człowiek oddziela się od rodziców i kształtuje własną tożsamość i istotę. Niemniej jednak bez związku ze środowiskiem kulturowym i rodziną proces jest niemożliwy, ponieważ nie ma punktu wyjścia. Nawet jeśli w końcu człowiek zacznie zaprzeczać wszystkiemu, co jest akceptowane w jego rodzimej kulturze i rodzinie, początkowy związek z nimi jest konieczny, w przeciwnym razie nic nie będzie przeciwstawiać się jego poglądom.

Cel procesu

Indywidualizacja jest konieczna, aby dziecko mogło się rozwijać i ostatecznie stać się samodzielną, wyjątkową osobą. Właśnie w tym celu zmierzają prace związane z realizacją potencjalnych zdolności dziecka i jego ukrytych talentów. Jeśli uczniom da się pewną samodzielność w osiąganiu pożądanych celów lub w podejmowaniu decyzji, wtedy pomoże to w przyszłości zbudować własną ścieżkę życia, ponieważ wszystkie umiejętności potrzebne do tego będą już Odebrane.

DO. Jung, a później wyznawcy jego szkoły psychologicznej, wierzyli, że w procesie indywiduacji człowiek pokonuje obce mu i narzucone mu archetypy. A głównym celem twórcy psychoanalizy jungowskiej było osiągnięcie równowagi psychicznej.

Etapy procesu

W psychologii większość procesów opisuje się jako stopniowy ruch w kierunku celu. A indywidualizacja nie jest wyjątkiem. W takim przypadku wymagane są 4 fazy główne i 1 końcowa. W tym procesie człowiek wypełnia swoją nieświadomość i świadomość, a następnie łączy wewnętrzne przeciwieństwa, takie jak cień i osobowość lub nieświadomość i świadomość. Dzieje się tak, dopóki nie staniesz się „sobą”.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

  1. Pierwszy etap, porzucenie siebie, pierwsze zbliżenie się do nieświadomości. Dzieje się tak, gdy człowiek uświadamia sobie, że jego świadomość nie składa się wyłącznie z bytu. Zaczyna dostrzegać i śledzić impulsy i pragnienia, a także niewypowiedziane potrzeby psychiki. Osoba rozumie, że ignoruje dużą część jego osobowości i próbuje ją zrozumieć i zbliżyć się do niej.
  2. Kolejny etap, spotkanie z twoim cieniem. Dzieje się tak, gdy człowiek zdaje sobie sprawę, że jest w nim coś więcej niż to, co jest mu znane. Odkrywa, że ​​istnieje coś nieświadomego, zestaw cech, które zwykle uważa się za negatywne i odrzucane. Najczęściej są projektowane na innych. W ten sposób człowiek uświadamia sobie swoją podwójną naturę i obecność cienia. Pozwala to jednostce poczuć się odrębną istotą, ale połączoną ze światem zewnętrznym. Gdy tylko rozpoznają istnienie cienia, zaczynają go oceniać, ale bez potępienia, pomimo faktu, że niektóre podświadome ludzkie pragnienia i pragnienia są społecznie niemile widziane. Celem na tym etapie rozwoju nie jest posłuszeństwo swoim impulsom, ale zaakceptowanie swojej cienistej strony jako części osobowości i zaprzestanie zaprzeczania jej istnieniu.
  3. Etap trzeci, spotkanie z animą lub animusem. Tak więc dla kobiety w tej fazie konieczne jest zaakceptowanie jej animus, czyli męskiego archetypu, który tradycyjnie odpowiada za witalność, inteligencję, mądrość i energię. Człowiek powinien wkomponować w swoją osobowość anima, swoje przeciwieństwo, odpowiedzialne za wyrażanie emocji, sympatii, wrażliwości. Te archetypy są zwykle częścią dziedzictwa kulturowego. W podświadomości często przybierają wygląd, który najlepiej pasuje do różnych aspektów koncepcji „kobiecości” lub „męskości” akceptowanych przez społeczeństwo. Niektórzy psychologowie ze szkoły jungowskiej twierdzą, że relacja między kobietą i animusem a mężczyzną z animą jest identyczna z ich relacją z płcią przeciwną. Inni powstrzymują się od takich sformułowań i uważają ten stan rzeczy za możliwy, ale nie obowiązkowy dla wszystkich bez wyjątku.
  4. Ostatnia faza, przyjęcie archetypu światła. Gdy ciemne, wyparte strony osobowości zostają rozświetlone, rozumienie samego siebie staje się głębsze i szersze. Może to wywołać poczucie wszechmocy graniczące z narcyzmem. Niemniej jednak na tym etapie rozwoju nie ma izolacji od rzeczywistości i człowiek jest w stanie dostrzec, że jego możliwości nie są nieograniczone. To w tej fazie pojawia się mądrość i umiejętność podkreślania introspekcji.
  5. Ostatni etap, zbieg przeciwieństw. Ostateczna formacja osobowości, pojawienie się „ja”. Proces kończy się, gdy przeciwieństwa się pokrywają lub przynajmniej okazują się w pełni akceptowane. Ten etap charakteryzuje się brakiem sprzeczności we wszystkich aspektach ludzkiej osobowości. W efekcie podmiot staje się całością, samowystarczalnością, samodzielnością, a nawet może tworzyć własny system etyczny.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

Ze względu na zmieniające się okoliczności zewnętrzne, otrzymywanie wcześniej niedostępnych informacji, gromadzenie doświadczeń życiowych i inne czynniki, świadoma indywidualizacja może trwać przez całe życie, a każdy etap może być powtarzany kilkakrotnie pewnego razu. To częściowo wyjaśnia, dlaczego w wieku 30 lat osoba miała takie same poglądy i była jedną osobą, a w wieku 60 lat może stać się jej całkowitym przeciwieństwem.

Znaczenie w kształtowaniu osobowości

Według jungowskiej szkoły psychologii indywidualizacja to szereg powiązanych ze sobą zmian. Są one niezbędne do osiągnięcia tzw. środka osobowości, czyli punktu przejściowego, po którym możliwe staje się wejście w kontakt z nieświadomością i świadomością.

Główne znaczenie idei indywidualizacji polega na tym, że człowiek może łączyć różne aspekty psychiki i osobowości, a tym samym nabierać własnego, niepowtarzalnego charakteru.

To indywidualizacja pozwala człowiekowi być wolnym i rozwijać osobiste spojrzenie na świat i sposób działania, a nie tylko podążać za schematami wypracowanymi przez inne schematy.

Dzięki niej staje się możliwe:

  • pojawienie się hobby odbiegających od oczekiwań najbliższego otoczenia;
  • tworzenie wygodnego dla człowieka stylu życia, niekoniecznie takiego, jaki starał się zaszczepić w dzieciństwie, w procesie wychowania;
  • wybierając krąg przyjaciół z własnej woli.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

Efektem zakończonego procesu indywiduacji jest akceptacja lub zaprzeczenie różnych cech i umiejętność ich wartościowania. Nawet te, które wydają się niepożądane. W jungowskiej szkole psychologii ukryte, niechciane i odrzucone cechy nazywane są cieniem, a demonstrowana część siebie nazywana jest osobowością.

Warunki realizacji

Indywidualizacja w psychologii to złożony proces, który najlepiej bada K. Junga. Dlatego zwyczajowo rozważa się warunki jego realizacji w duchu, w jakim sugerował sam badacz.

Istnieją 3 warunki lub znaki, dzięki którym możesz określić, czy proces przebiegł prawidłowo:

  1. Poza społeczeństwem i bez relacji zbiorowych, indywidualizacja nie może odnieść sukcesu. Dopiero interakcja jednostki ze społeczeństwem umożliwia z jednej strony przyswojenie przyjętych w tej społeczności norm, zasad i wartości. A z drugiej strony akceptuj tylko te postawy, które są bliższe danej osobie i nie wszystkie bez wyjątku.
  2. Proces miał na celu rozwój i ukształtowanie osobowości człowieka i nic więcej. Musi doprowadzić jednostkę do zrozumienia cech i cech charakterystycznych tylko dla niej. Umożliwia to obiektywną ocenę zarówno możliwości i działań innych ludzi, jak i własnych.
  3. Indywidualizacja implikuje i odzwierciedla, w jaki sposób iw jakim stopniu dana osoba przeciwstawia swój światopogląd normom społecznym, które nie są bezwarunkowo wartościowe. Na przykład w państwie świeckim każdy może zaakceptować lub nie zaakceptować religii, do której wyznaje jego najbliższe otoczenie.

Podstawą indywidualizacji jest uznanie wyjątkowości każdego człowieka, jego wyjątkowości, obligatoryjnej wolności i prawa wyboru. Bez tego całkowite zakończenie procesu jest niemożliwe.

Opcje realizacji

Indywidualizacja w psychologii to proces, który nigdy nie zachodzi w ten sam sposób u różnych ludzi. Niemniej jednak istnieją 2 główne opcje, w jaki sposób może się to odbyć.

Pierwsza to spontaniczna indywidualizacja. Ta opcja zakłada ciągły proces rozpoczynający się w młodym wieku. Najaktywniej występuje u nastolatków i dzieci, wtedy człowiek zaczyna odróżniać się od innych i stara się to robić jak najbardziej zauważalnie. W ten sposób jednostka otrzymuje pierwsze doświadczenie społeczne, które później może być wykorzystane do introspekcji i analizy otoczenia.Indywidualizacja w psychologii. Co to jest, definicja, zasada, przykłady

Drugą metodą jest indywiduacja poprzez analizę. To typowe dla dorosłości. Podstawą procesu jest chęć zrozumienia siebie i ludzkiej natury. Odbywa się za pomocą obserwacji, różnych mechanizmów refleksji i analizy.

W psychologii bada się wiele procesów związanych z kształtowaniem się osobowości. Jednym z nich jest indywidualizacja. Pomimo tego, że termin ten nie wszystkie szkoły oznaczają to samo zjawisko, co psychoanaliza jungowska i tym podobne kierunku, bez niego trudno byłoby wyznaczyć proces nabywania przez osobę określonych cech osobowości oraz postać.

Film o dostosowywaniu

Indywidualizacja i socjalizacja:

  • Dzielić
Omeprazol podczas ciąży 1-2-3 trymestr
Miscellanea

Omeprazol podczas ciąży 1-2-3 trymestr

TreśćSkład i forma uwalniania lekuWłaściwości farmakologiczneFarmakodynamika i farmakokinetykaWskazania do stosowaniaCzy mogę zażywać lek w czasie ...

Duży palec u nogi boli. Powody, dla których podczas chodzenia stawy, paznokcie, kości, wkładki
Miscellanea

Duży palec u nogi boli. Powody, dla których podczas chodzenia stawy, paznokcie, kości, wkładki

TreśćMożliwe przyczyny bólu dużego palcaMetody diagnostyczneMetody leczenia w zależności od diagnozyLekChirurgicznyFizjoterapiaLeczenie środkami lu...

UFO w medycynie, fizjoterapii. Co to jest, dekodowanie techniki, wskazania
Miscellanea

UFO w medycynie, fizjoterapii. Co to jest, dekodowanie techniki, wskazania

TreśćMechanizm działania UFORola promieniowania UV w układzie odpornościowymOddziaływanie lokalne i ogólne, korzyściDla skóryDla krwiDla układu ner...